Wordt een mens nou behulpzaam geboren of niet? Of verschilt dat per persoon? Daar ben ik nou echt benieuwd naar, dus ik ben het even gaan onderzoeken.
In mijn soort van zoektocht kom ik een interessant artikel tegen. Het is geschreven naar aanleiding van de bestudering van mensen met het Urbach-Wiethe-Syndroom. Bij deze mensen is het deel van de hersenen dat emoties aanstuurt veel minder sterk aanwezig dan normaal. Hierdoor voelen ze minder angst.
Een groepje Zuid-Afrikaanse vrouwen met UWS kregen 12 Zuid-Afrikaanse munten. De opdracht was om een deel van dit geld weg te geven aan een ander proefpersoon. De gift wordt dan door de onderzoeksleider verdrievoudigd. De ontvanger van de gift mag vervolgens besluiten om een deel van dat geld wel of niet terug te geven aan de eerste vrouw.
Dit experiment is ook uitgevoerd met 'normale' mensen. Deze mensen geven 4 munten weer terug aan de eerste vrouw. Niet zo veel dus; de angst om te veel te geven en vervolgens te worden genaaid is te groot. De mensen met UWS geven 9 munten weg. Waarom geven zij meer? Er is sprake van impulsief handelen, zonder te calculeren. Deze mensen staan dichter bij kleine kinderen die nog niet geleerd hebben om lang en diep na te denken over de mogelijkheid dat ze worden opgelicht.
Conclusie: Als kind zijn we behulpzaam, maar pas later worden we calculerende rotzakken. Tenzij we de zeldzame aandoening UWS hebben.
Want berekenend zijn is (per definitie) iets negatiefs?
BeantwoordenVerwijderenNee, niet per definitie! Maar wel soms, als je daardoor dingen laat die wel bij onze behulpzame natuur horen.
Verwijderen